Dose anyos pa lang ako nang tayo’y magkakilala

Mabilis tayong naging close sa isa’t isa

Sa lahat ng pagtitipon ay laging nandun ka

Sa fair, acquaintance, JS, at batch night out pa

Kung walang event, tambay na lang sa pagoda

Minsan naman, sa library magti-tiyaga

At ang mga pavillion ay iisa-isahin pa

At minsan (o madalas) sa pink house ang punta

Nguni’t sa dami ng ala-ala, ang tumatak sakin ay iisa

Kaibigan mo nga ako, pero kaibigan ka rin nila

kaya’t walang pisnging papahiran, at luhang pipigilin

walang hikbing itatago, walang lungkot na kikimkimin

Dahil bukas sa bago mong lilipatan

Silang kabataan naman, bagong ala-ala gagawan

Sonetong Alay sa UPIS

rondevera | 06MAR2011